zondag 8 oktober 2017

Salaris'onderhandelingen' bij het uitzendbureau



Even los nog van het feit dat het huppelkutje meisje van het uitzendbureau ‘gecharmeerd was van mijn cv’ en mij ‘leuk vond klinken aan de telefoon’, vraagt ze welke salarisindicatie ze kan voorleggen aan de opdrachtgever.
“Ik verdiende € 13,- bruto in mijn laatste functie," zeg ik, "en mijn ondergrens is € 11,-".
Bedenk even dat werkgevend Nederland structureel op mij en mijn collega flexwerkertjes bespaart doordat wij vergeleken met vaste krachten nauwelijks rechten hebben, telkens onderaan de salarisschaal starten zonder serieus iets op te bouwen en het nog pikken ook. Jong, kneedbaar, goedkoop.
“Nou,” zegt ze, “je hebt al best wat werkervaring zie ik, dus 11 euro lijkt me erg weinig. Ik zal voor je inzetten op die 13 euro”.

Word ik afgewezen. Omdat ik 32 uur per week bied en niet fulltime wil werken. Oja? Als ze een week later weer aan de telefoon hangt en ik per direct mag komen opdraven: “Ze hebben zich bedacht en willen dat je morgen start”, blijkt dat tegelijk met mijn afwijzing drie andere uitzendkrachten zijn aangenomen voor jawel, 32 uur. Ook opmerkelijk: hun contract loopt tot maart, op die van mij staat geen einddatum.

Jasmijn gaat hop hop in galop naar de intake bij het uitzendbureau. Huppelkutjes, Meisjes, allemaal verzamelen! Vijf blonde maar liefst, die een halfuur lang kletsen over wie het beste is in zumba en 's avonds de meeste shotjes heeft gedronken. Ik rol met mijn ogen terwijl ik in de wachtruimte zit en slurp van de half lauwe Pickwick. Oh, daar komt ze.
“Wat leuk hè, dat je tóch nog kan komen werken”.
“Ja, ik ben zó enthousiast, ik kan niet wáchten” (zie De meest schizofrene vacature ever; beter maar dezelfde taal spreken)
“Ik weet zéker dat je het zó naar je zin gaat krijgen”.

Geen woord meer over het salaris. Op het laatst dan maar, of ik nog vragen heb? Ik steek aarzelend mijn vinger op. “Jazeker, hoe zit het nou met het salaris?”
“Oh, dat is € 10,53 bruto per uur”.
Boem. Stilte.
Ik dacht het toch even niet, denk ik maar ik knipper met mijn wimpers, zet mijn vriendelijkste glimlach op en zeg poeslief: “Nou, ik heb toen je vroeg naar mijn salarisindicatie aan de telefoon duidelijk aangegeven dat ik niet onder de 11 euro ging”.
“Ja maar ik kan er ook weinig aan doen wat de opdrachtgever biedt.”
Steek hem in je kont en draai hem in het rond, denk ik, maar ik zeg: “Nou, dan ga ik maar weer naar huis”.
Belt ze toch maar op, “Ze bieden je € 11.50,-”.
Dankbaar, dankbaar! Ik werp me sidderend neer op de grond en kus haar voeten. Op naar de zoveelste afdeling waar het ontslag als het zwaard van Damocles boven ieders hoofd hangt en neervalt met een 90% afwijking richting de best functionerende maar kortst werkende tijdelijke flexkracht. Wacht Jasmijn, dat moet je anders framen. Niet een onrustige afdeling die op instorten staat maar een dynamische, hectische afdeling vol uitdagingen. Geen ontslag maar een nieuwe kans.

Zoveel kansen bieden de werkgevers, iedere paar maanden wat anders!

zondag 24 september 2017

Op avontuur met Koos Werkeloos


Een week of wat geleden veranderde ik mijn werkgever op Facebook. Ik werkte voortaan bij Koos Werkeloos. Nu was ik feitelijk al twee maanden werknemer bij Koos Werkeloos en was ik al even lang op zoek naar een betere werkgever, maar nu ergerde ik me pas zodanig aan de hele situatie dat ik mijn herziene status openbaar moest onderstrepen. Stiekem ook in de hoop dat een meelevende ziel zich geroepen zou voelen om mij aan een baan te helpen natuurlijk.

Dat was een goede dag, want zo viel er tenminste wat te lachen. En zelfspot is naast doorzettingsvermogen de meest belangrijke kwaliteit die je als werkzoekende kan gebruiken. In het kader van de zelfspot plaats ik ook regelmatig fragmenten uit en een toelichting op merkwaardige of lachwekkende vacatures.

Wat te denken van een schoonmaakbaantje bij Holland Casino, waar je een min/max contract krijgt tussen de 3 en 30 uur en daarnaast van je verwacht wordt dat je zeven dagen per week beschikbaar bent, van 7.00 uur ‘s ochtends tot 3.30 ‘s nachts? Want dat is zo lekker flexibel. Ook leuk: een bedrijf dat in dezelfde zin een 0-urencontract aanbiedt en opschept over goede primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden. En welke HBO/WO-geschoolde sollicitant wil een topsalaris van € 9,74 bruto?

Ik kan nog wel even doorgaan en dat doe ik ook. Zo kwam ik een vacature tegen voor fulltime penetratietester in Groningen. Nu leek fulltime penetreren me wat teveel van het goede, dus berekende ik in het kader van de vacature bij Escort Exotic hoeveel mannen ik per maand gezelschap zou moeten houden om een bescheiden zakcentje te verdienen. Dat waren er toch nog een stuk of tien. Dat is qua hardcore actie best te doen, maar tel daar de tijd bij op die je nodig hebt om hier mentaal van te herstellen, en de berekening valt iets minder voordelig uit.

Hoewel bovenstaande wellicht een wat veeleisende indruk maakt, was ik in mijn sollicitaties de afgelopen tijd zeker niet te beroerd om mijn handjes uit de mouwen te steken. Ik heb gesolliciteerd op werk als caissière, medewerker logistiek en magazijn, krattenwasser, operator, kamermeisje, schoonmaker, medewerker spoelkeuken, in de verkoop (met tegenzin), klantenservice, linnenkamer, administratie, productie, hotellerie, catering, recycling, banqueting, drukwerk en agrarische sector. Dat was het wel. O nee, ik heb ook nog gesolliciteerd als medewerker crematorium en ben bijna overstag gegaan als varkensslachter, goede doelen aansmeeractivist bij het callcenter en sales tijger bij een of ander telecombedrijf. Nou en dat laatste zegt wat, voor iemand die integriteit probeert te ademen.

Adem in en adem uit. Na tientallen afwijzingen kan ik een goede ademtocht wel gebruiken. Adem in. Adem uit.

Het punt van dit hele verhaal is natuurlijk dat het zeer frustrerend is als je met je WO-diploma sociologie maar het expliciete verlangen naar (liefst fysiek) ‘concreet’ werk te oud wordt bevonden voor de McDonalds en te hoogopgeleid als belader op de vuilniswagen. Inderdaad, zelfs voor het afval ben ik niet goed genoeg. Of te goed, wie zal het zeggen. Ik kan wel 100 keer benadrukken dat ik dol ben op lijken en vieze poepbroekjes, maar uiteindelijk, zo lijkt het, heeft men toch liever iemand die voldoet aan het standaard (stereotype) plaatje.

En daar zijn er veel van. Dat moet wel. Als ik 10 minuten na het online verschijnen van een vacature enthousiast opbel naar het uitzendbureau, sollicitatie en cv stuur en de volgende dag nog eens informeer, hebben ze ‘al genoeg kandidaten voorgesteld aan de opdrachtgever’. Of plots is het toch een onoverkomelijk probleem dat ik 2 kilometer buiten de 10 kilometer zone woon, terwijl er in de vacature met geen woord gerept wordt over woon-werkafstand. Voor mijn geestesoog zie ik ontelbare rijen van scholiertjes dringen. En iedere keer dat ik denk vooraan te staan, wijzen ze naar me en lachen me uit. ‘Haha, wij passen lekker beter bij het profiel’, ‘haha, wij zijn het allergoedkoopst’. Zoveel vraag ik toch niet, met mijn minimum van 900 euro handje contantje per maand?

Ach, maar als het echt niet gaat, dan ga je toch in de bijstand? De bijstand? Oh, je bedoelt die regeling waarbij je als student-af met huisgenoot (maar eigen huishouden) na een maandje wachttijd maximaal € 309,24 kan vangen? Daar kan ik zelfs mét huurtoeslag de huur niet van betalen. Ach, ja ach, maar als dat ook niet kan, dan ga je toch bij je ouders wonen? Terug de baarmoeder in, gezellig? Heel knus inderdaad, maar mijn ouders hebben hun huis al twee jaar tevergeefs te koop staan vanwege de hoge vaste lasten en zijn genoodzaakt minimaal twee vreemde studenten de zolder af te laten huren om in hun eigen onderhoud te kunnen voorzien. Tja, dan is er altijd nog een extra master aan de universiteit. Op je studieschuld van € 24.000,- een extra jaartje lenen en daarna nog eens verder zien. Maar ik doe toch al een master, aan de Open Universiteit? Die wel erkend wordt als zijnde CROHO-fähig, maar waarbij je geen stufi of lening kan aanvragen.

Lieve mensen. Even inademen.

Ik wilde gewoon een beetje simpel werk, zo’n 24 uur per week, en verder schrijven en tekenen. Een simpel leven zonder poespas. Een leven waarin ik me bezig kan houden met de dingen die ertoe doen en me kan ontwikkelen op mijn eigen manier, binnen een zekere structuur. Is dat nu werkelijk teveel gevraagd?

zondag 17 september 2017

Over logomanie en eigen bedrijfsfetisjisme bij grote bedrijven

Disclaimer: Deze blog gaat dus niet over het bestaande merk Fanta of hun organisatie.

De meeste bedrijven met meer dan 1000 werknemers ontwikkelen hun eigen bedrijfsfetisjisme. PR krijgt de gelegenheid zich uit te leven om op alle kanalen de allesoverheersende boodschap te zenden: Wij zijn fantastisch! Hoe groter het bedrijf, hoe megalomaner de boodschap.

Zo kom ik na een frisse fietstocht door het bos, -de bladeren ritselen zachtjes boven mijn hoofd, zonlicht maakt strepen tot de grond, de bruine reetjes springen opzij-, aan bij mijn nieuwe werkgever. Laten we ze Fanta noemen, dat lijkt op Fantastisch, doet denken aan een heerlijk ongezond drankje en aan de gemaakte opgewektheid die we met z’n allen moeten uitstralen om nog mee te tellen tegenwoordig.

De vlag met het Fantalogo erop hangt er prachtig bij. Buiten staan de Fanta-auto’s te wachten op een ritje. Het Fanta routebord wijst me de weg naar de entree. Bij binnenkomst tref ik de gebruikelijke receptie met bloemen en receptionist die de bezoekers ‘Goedemorgen’ wenst tot ze een ons weegt, met achter haar op de wand een canvasbord van twee bij twee meter met het Fanta embleem bijna tot over de randen. Links van mij een lichtbak waar Fanta schittert als de zon. Twee stappen verder komt Fanta uit de muur zetten met allerlei woorden waar we aan moeten denken van Fanta als we aan Fanta denken. Ogen dicht, laat me raden: vernieuwend, innovatief, transparant, deskundig, continu verbeteren, missie, visie, verbinden, waarde toevoegen?

Goed, we lopen verder richting de lift, er moet immers gewerkt worden. Ik struikel bijna over een paspop die een Fanta t-shirt aanheeft en kijk nog even op het Fanta scherm dat mij vertelt wat voor lunch we hebben vandaag en welke geweldige prijs Fanta nu weer heeft gewonnen. De lift brengt me razendsnel naar de gang op de 7e verdieping waar een Fantaschilderij aan de muur hangt, uiteraard afgemeten van de vloer tot het plafond.

Onderweg zie ik de gebruikelijke abstracte kunst aan de muur hangen. Zo nu en dan staat er een sokkel met een beeldje van Artihove, waar mensen zich met elkaar in allerlei bochten wringen om te laten zien hoe zij vanuit wederzijdse afhankelijkheid met een gezamenlijk doel tot grote hoogten stijgen, mooie beeldjes, daar niet van.

Om de zoveel meter staan er enorme stoffen stoelen tegenover elkaar, alles in sterk gesatureerd rood, groen, blauw of geel.

Voor ik op mijn flexplek plaats kan nemen, ben ik een halfuur bezig met het verstellen van de bureaustoel en opstarten van allerhande vastlopende software. In wanhoop lanceer ik mijn stoel naar de andere kant van het open kantoor, waar overigens geen raam open mag, been weg naar de vergaderruimte Parijs, alwaar het stapeltje Fanta bedrijfsmagazines me toelacht, en sleur een stoel mee terug.

Iedere vergaderruimte is vernoemd naar een grote stad: Berlijn, London, Barcelona, New York, zodat wij moderne Randstedelingen voelen dat we met hele belangrijke projecten bezig zijn. En als ik het na een lange doodlopende vergadering even kwijt ben, -waar werkte ik ook alweer, was het nou Sinas of 7Up?-, dan kijk ik op de deur van de vergaderzaal want daarin is een plattegrond van de wijk gestanst met kijk! het Fantalogo op de plek waar we zitten.

Heb ik mijn computer eindelijk opgestart, dan schreeuwt de Fantabureaubladachtergrond me tegemoet. Ik rommel wat door de kantoorkastjes en vind warempel een normale blauwe balpen zonder Fantalogo erop. Wat zouden we in het kerstpakket krijgen: Fanta onderbroekjes?

zondag 3 september 2017

Meest schizofrene vacature ever

Deze heb ik voorgedragen op een verjaardagsfeestje, tot groot vermaak van de gasten:

Zit service verlenen en klantvriendelijkheid in jouw genen? Vind je het heerlijk om collega’s op administratief en organisatorisch te ondersteunen? En ben jij helemaal in je element in een diverse en afwisselende functie? Mooi! Dan hebben wij een functie die geknipt is voor jou.

Secretarieel administratief medewerker (28-32 uur)


De functie is veelzijdig en moeilijk in woorden te vatten. Maar er zijn drie hoofdtaken:
  1. Beheren van ons onderzoekspanel: Je beantwoordt vragen van respondenten, handelt klachten af en verwerkt wijzigingen in het panelmanagementsysteem.
  2. Ondersteuning afdeling Kwalitatief Onderzoek: Jij zorgt dat de onderzoeken in administratief en organisatorisch opzicht vlekkeloos verlopen, zodat de consultants zich zorgeloos kunnen richten op het onderzoek zelf.
  3. Bemannen receptie: Je ondersteunt de receptie bij het ontvangen van bezoekers, het aannemen van de telefoon en het maken van reserveringen voor kamers en kantoorfaciliteiten.
Wat heb je in huis om deze functie in te vullen:
  • Administratieve en/of secretariële opleiding en minimaal een aantal jaren relevante werkervaring
  • Klantvriendelijk en servicegericht zijn jouw middle names.
  • Je bent regelneef bij uitstek. Jouw organisatorische skills zijn perfect.
  • Word, Excel en PowerPoint hebben geen geheimen voor jou.
  • Jouw Nederlands is perfect en je gruwelt van taalfouten.
  • Je bent niet gek te krijgen. Stress heeft geen effect op jou en je bent zo flexibel als een rietje.
  • Je bent 28-32 uur per week beschikbaar

Ons aanbod?
Wij zijn zuinig op onze mensen.


Dus naast een toffe functie met leuke en slimme collega’s krijg je ook een goed salaris en 25 vakantiedagen. Je krijgt een reiskosten- en telefoonvergoeding en we zorgen voor je oude dag met een goede pensioenregeling. Stilstand is achteruitgang, dus we bieden je alle mogelijkheden om je verder te ontwikkelen.

Wie worden jouw collega's?
Bij SAMR draait het allemaal om kansen. Met onze allesoverheersende drive helpen wij klanten de beste kansen te selecteren. Keuzes voor iedereen die mooie kansen zoekt. Op hun markten, binnen hun domeinen, voor hun doelgroepen.

Zie jij je kans bij ons schoon?
Neem gerust contact met ons op. Wij leren graag nieuwe collega’s kennen en beantwoorden met alle plezier jouw vragen. Je kunt terecht bij met * of * van onze HR afdeling. Is alles duidelijk en is dit jouw droombaan? Stuur dan je motivatie naar ikwilwerken@gekkehenkie.nl.

woensdag 16 augustus 2017

Van der Valk blijft het hotelpersoneel uitknijpen


Ik heb eens gesolliciteerd als kamermeisje bij Van der Valk. De juffrouw van het hotel was enthousiast en wilde me graag hebben. Het énige punt waar ik over wilde onderhandelen was het aantal contracturen. Dat waren er tussen de 4 en 38, waar ik natuurlijk geen enkele inkomenszekerheid mee had. In de praktijk zou ik drie à vier dagen werken, dus het was ook nog eens totaal overbodig. "Onbespreekbaar", zei de juffrouw. Einde oefening.

Een paar maanden later ontstond de volgende conversatie:

20 juli, 20:38
Beste werkgever,
Op indeed.nl zie ik geregeld vacatures langs komen voor het Van der Valk hotel, nu bijvoorbeeld voor een medewerk(st)er algemene dienst.

Hieruit maak ik op dat het hotel nieuwe medewerkers nog steeds contracten blijft aanbieden van tussen de 4 en 38 uur, terwijl in de omschrijving duidelijk staat dat het om een functie gaat van 24-32 uur per week.

Behalve dat ik het jammer vind (de werkzaamheden spreken me bijzonder aan), ervaar ik dit als uitbuiting. U geeft hier vooral het signaal mee af dat het lot van de werknemers u geen bal interesseert.

Met vriendelijke groet,
Jasmijn de Witte.

21 juli, 17:52
Beste mevrouw de Witte,

Hartelijk dank voor uw email reactie op de vacature die wij open hebben staan. Onze medewerkers van het Housekeeping team worden onder gebracht bij een flexwerk bureau. Zij bieden inderdaad contracten aan van 4-38 uur. Ondanks wij onze mensen tussen de 24 en 38 uur inroosteren. Deze keuze is gemaakt omdat in onze branche de werkdruk per dag verschilt en dit vooraf moeilijk vast te stellen is.

Vanzelfsprekend hebben wij zorg voor onze medewerkers en betreurd het ons dat u het idee heeft gekregen dat het lot van onze medewerkers ons niet interesseert. Ondanks wij het wel de moeite vinden om te reageren op uw opmerking zijn wij van mening dat uw reactie en schrijfstijl niet bijdraagt aan een positieve indruk en om deze reden zullen wij u niet uitnodigen voor een gesprek.

Met vriendelijke groet,
Werkgever.

22 juli, 20:23
Beste werkgever,

U geeft aan dat in uw branche de werkdruk per dag verschilt en moeilijk in te schatten is. Ik kan me daar iets bij voorstellen.

Maar als in de praktijk medewerkers bij u tussen de 24 en 38 uur ingeroosterd worden, heeft u daar blijkbaar voldoende flexibiliteit aan. Daarmee vervalt toch de noodzaak om in het contract zo'n grote marge aan te houden als tussen de 4-38 uur?

Het wordt dan een soort fictief indekken, wat in geen verhouding staat tot de onzekere positie waarin u uw medewerkers brengt. Des te meer omdat het voor laag- of ongeschoold werk vaak gaat om mensen met een slechte positie op de arbeidsmarkt, voor wie baanzekerheid het verschil kan betekenen tussen wel of geen eigen huis, een fijne baan of knagende onrust, veel of weinig respect voor de werkgever.

U moet dan ook niet vreemd opkijken als u bij uw medewerkers commitment of gevoel voor de zaak mist en zij er de kantjes vanaf lopen. Ze voelen echt wel of uw zorg PR-ingegeven of oprecht is.

Neem daarentegen de positie van uw baas, de baas van uw baas, enzovoorts. Genieten ook zij in deze onzekere branche een (tijdelijk) contract van 4-38 uur? Ik betwijfel het, terwijl zij zoveel minder hebben te verliezen. Geld achter de hand, een groot netwerk en altijd nieuwe banen in het verschiet.

Dat heet dus uitbuiting. Een moderne variant wel te verstaan.

Ik begrijp dat u geen lastpak als ik in uw organisatie wilt hebben. Een sollicitatie had ik zeker op een andere manier gebracht. Ik ben gewoon iemand die het niet kan aanzien dat het in een westers rijk land gemeengoed is geworden om onnodig risico's af te wentelen naar beneden. Ik mis de getoonde waardering voor de mensen die uw en mijn vuile werk op knappen. Ik mis de schoonmaker die trots kan zijn op zijn of haar werk.

Met vriendelijke groet,
Jasmijn de Witte.

22 juli, 20:41

Beste mevrouw de Witte,

Hartelijk dank voor uw reactie. Gelukkig werken wij met en groot vast team die heel veel plezier hebben in hun werk, zij voelen zich niet uitgebuit en worden door iedereen binnen de organisatie gewaardeerd zoals dat ook hoort. Verder kan ik erop wijzen dat elke medewerker een recht opbouwt van een gemiddelde van de afgelopen 3 maanden, waarmee de 4 uur voor de meeste komen te vervallen en men ook recht heeft op het gemiddelde gewerkte aantal uren van de laatste 3 maanden.

Nogmaals werken wij met een flexbureau die het contractuele gedeelte voor ons doet en dit is wat zij (en dus ook wij) aanbieden. Uw sociale manier van denken waardeer ik, dat zouden veel meer mensen moeten doen, maar twijfel daarentegen niet aan onze bedoelingen met onze medewerkers, wij buiten geen mensen uit.

Ons Housekeeping team is trots, komen elke dag met plezier naar het werk en wij zijn trots op hen. Mij lijkt het niet nodig om hier verder over te discussiëren, uw standpunt is duidelijk en complimenten dat u voor de zwakkere opkomt, echter ligt het in dit geval wellicht toch een beetje anders dan u doet vermoeden.

Hopende u hierbij voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,
Werkgever.

23 juli, 09:08
Beste werkgever,

Ook ik ga dit gesprek met u afsluiten, maar eerst nog het volgende.

Ik heb voor verschillende werkgevers in de schoonmaak gewerkt en heb zelden een medewerker getroffen die zich met respect behandeld voelde. Vrijwel niemand zal vanuit deze positie eerlijk aangeven hoe zij het werk en de werkgever zien.

U hoeft geen psychologie gestudeerd te hebben om te begrijpen dat uw medewerkers niet zitten te wachten op een contract van tussen de 4 en 38 uur.

Ook al bent u werkelijk trots op uw team, zolang zich dat niet vertaalt in een fatsoenlijk contract en voldoende professionele ruimte zal de medewerker schoonmaak uw trots niet zien of internaliseren. De losse initiatieven die u (zo vermoed ik) inzet om de medewerkerstevredenheid te doen verhogen, zoals een tosti-ijzer in de kantine of de jaarlijkse 'dag voor de schoonmakers', benadrukt juist dat de basis niet goed zit en voedt cynisme.

Als u met flexbureau een uitzendbureau bedoelt: u bent als hotel de opdrachtgever en de opdrachtgever bepaalt het aantal contractuele uren. Bedoelt u uw eigen P&O afdeling: P&O is een ondersteunende of adviserende dienst, geen directie.

Ten slotte wil ik u erop wijzen dat wat Van der Valk doet illegaal is. Uw werknemers mogen u met recht aanklagen. Zie bijvoorbeeld http://www.bloemendaalruigrok.nl/realistisch-minimum-aanta…/

Blijft u vooral verder dromen!

Met vriendelijke groeten,
Jasmijn de Witte.

zondag 6 augustus 2017

Nieuw project: Kaart 'Discriminatie op de arbeidsmarkt'!


Ik hoef maar een lokaal krantje open te slaan of er wordt gediscrimineerd in de vacatures. Doorgaans is dit op leeftijd. Vaak onbewust of onbedoeld, maar het gebeurt wel. Op de kaart Discriminatie op de arbeidsmarkt (zie hierboven) houd ik de ‘oogst’ bij. En jij kunt meedoen!

Wil je ook iets doen tegen discriminatie op de arbeidsmarkt?

Zoek dan net als ik in je lokale krantje of op online vacaturebanken naar vacatures waarin wordt gediscrimineerd. Als je werkzoekend bent is het helemaal handig; je komt ze dan vanzelf bij bosjes tegen, of niet soms?

Mogelijke zoektermen: leeftijd, 18-24 jaar, 30 jaar, oud, scholier, student, schoolverlater, starter, aankomend, beginnend, foto, video, elevator pitch, pasfoto, jong en dynamisch, 2-5 jaar werkervaring, net afgestudeerd, naast je studie, zakgeld, zakcentje, ca, circa, jonge organisatie, gemiddelde leeftijd.

Wil je een stap verder (en gaat het om leeftijd), kijk dan op de 'Medewerkers' pagina van de website van de organisatie, hun LinkedIn of op Facebook om te achterhalen wat de leeftijd en diversiteit is van de huidige medewerkers. Als de werkgever dan zegt dat hij jonge mensen nodig heeft voor een evenwichtige leeftijdsopbouw, kunt u dat eenvoudig weerleggen.

Daarna zijn er verschillende mogelijkheden:
  1. Stuur de link en de pagina als pdf-bestand naar Art.1 (niet te verwarren met de politieke partij). De link alleen is niet genoeg, omdat vacatures snel worden weggehaald als ze zijn vervuld. Je kunt een melding doen via dit contactformulier of het rechtstreeks mailen naar info@art1mn.nl. Geef gelijk aan of je wilt dat Art.1 in jouw naam de organisatie aanschrijft of anoniem en of je op de hoogte wilt blijven van het verloop en de uitkomst.
  2. Benader het bedrijf zelf en geef aan dat je de vacature als discriminerend ervaart. Houd het netjes en stuur eventueel deze handige tips mee. 
  3. Zet je vondsten net als ik op de kaart ‘Discriminatie op de arbeidsmarkt’. Je doet dit door  eenmalig je mailadres en naam te mailen naar jasmijndewitte@gmail.com. Ik mail je terug als je toegang hebt tot de kaart. Zoek vervolgens de werkgever op in de zoekbalk, kies ‘+ Toevoegen aan kaart’ en klik op het potloodje om in de beschrijving te zetten wat er discriminerend is, om wat voor functie het gaat en waar en wanneer je de vacature hebt gevonden. Klik bijvoorbeeld ‘Van der Valk Hotel Leusden’ aan voor het format. Bewaar ook de vacatures als pdf-bestand als ‘bewijs’ (of stuur ze naar mij). Vanuit diverse media zoals Facebook wordt naar de kaart gelinkt. 
  4. Je kunt de vacatures ook zelf op (sociale) media plaatsen, maar let wel op Copyright wet- en regelgeving. 
Maar loop ik hiermee geen risico?
Op een boze werkgever bijvoorbeeld waar je nu helemaal geen kans meer maakt op een baan? Ik heb ze nog niet aan de deur gehad, maar je kunt overwegen om (net als ik) een apart mailadres aan te maken en onder pseudoniem de werkgevers toe te voegen aan de kaart en aan te spreken. Je kunt ook alleen werkgevers uitkiezen die in een regio verder weg wonen. Of er schijt aan hebben.

Wanneer is het discriminatie?
De werkgever mag niet vragen naar godsdienst, ras, nationaliteit, leeftijd, geslacht, seksuele geaardheid, politieke overtuiging, burgerlijke staat, detentie(verleden), handicap of chronische ziekte als dit niet relevant is voor de functie. Ook mag er niet om een foto of video worden gevraagd als niet duidelijk wordt gemaakt dat sollicitanten ook zonder mogen reageren.

In het Advies CBG Leeftijdsonderscheid in advertenties vind je vele voorbeelden van wat wel en niet mag. Zo mogen werkgevers niet rechtstreeks vragen om iemand van 16-17 jaar maar ook niet indirect zomaar met termen strooien zoals 'schoolverlater', 'studenten' of de vacature zo verwoorden dat deze alleen maar lijkt te zijn bedoeld voor jonge mensen.

Voor meer informatie over discriminatie op taal, uiterlijk, ras en dergelijke, zie de online Werving & Selectie Gids. Verder is er uiteraard relevante wet-en regelgeving en zijn er richtlijnen waar werkgevers aan gehouden mogen worden.

Let op de uitzonderingen!

Werkgevers mogen positief discrimineren op leeftijd als het gaat om de (doel)groepen:
  • jongeren van 18 tot 27 jaar
    In de vacature staat dan: ‘Dit is een vacature voor jongeren van 18 tot 28 jaar in het kader van de Aanpak Jeugdwerkloosheid’
  • 50-plussers
    In de vacature staat dan: ‘Deze vacature past in het beleid van het ministerie van SZW dat mede is gericht op de bestrijding van werkloosheid onder de doelgroep 50-plus’.
Een onderscheid maken mag ook als het nodig is voor de functie (omdat deze fysiek bijvoorbeeld te zwaar is boven een bepaalde leeftijd), voor een evenwichtige leeftijdsopbouw of als er zwaarwegende belangen zijn voor het bedrijf. Mijn ervaring: hier is vrijwel nooit sprake van. Maar houd hier wel rekening mee.

Maar helpt dit allemaal wel? Heeft het zin?

Terechte vraag. Daar weet ik ook het antwoord niet op, maar mijn idee is: alle beetjes helpen. Het grootste probleem is de discriminatie achter gesloten deuren. Je zult vooral openlijke discriminatie aantreffen bij de kleinere bedrijfjes, die ‘niet beter weten’. De grote bedrijven hebben een HRM-afdeling die het allemaal mooi heeft ingedekt.

Wat ik in ieder geval kan doen en jij ook is het melden van discriminatie in vacatures. Als je het op een goede manier brengt en met vasthoudendheid, heb je meer kans dat werkgevers echt willen veranderen. En voor geval ze dat niet willen, let niets je om dat de rest van de wereld te laten weten.

En ken je ten slotte een organisatie die het aantoonbaar goed doet?

Laat het me weten via jasmijndewitte@gmail.com of bijvoorbeeld via Facebook. Ik zet zo'n werkgever graag in het zonnetje.